تولد : ۷ تیر ۱۳۰۸ نجف – ۲ بهمن ۱۳۹۴ تهران
ابوالحسن نجفی، زبانشناس و مترجم ایرانی در سال ۱۳۰۸ در نجف به دنیا آمد. او در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران در رشتهی زبان فرانسه تحصیل کرد. در دوران دانشگاه، از استادانی مثل پرویز ناتل خانلری، فاطمه سیاح و موسی بروخیم تأثیر پذیرفت.
نجفی پس از فارغالتحصیلی همراه با عبدالحسین آلرسول و احمد عظیمی، انتشارات نیل را در تهران پایهگذاری کرد. کار این انتشارات با انتشار کتاب سادهدل از ولتر با ترجمهی محمد قاضی آغاز شد.
در سال ۱۳۳۸ برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و تحصیلات خود را تا مقطع فوقلیسانس در رشتهی زبانشناسی در دانشگاه سوربن پاریس ادامه داد.
نجفی در سال ۱۳۴۴ به ایران برگشت و به حلقهی ادبی جُنگ اصفهان پیوست. این سرآغاز ارتباطِ پیوسته و نزدیک ابوالحسن نجفی با هوشنگ گلشیری شد.
جفی همچنین تا سال ۱۳۴۹ در گروه ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان به تدریس مشغول بود. در مهرماه سال ۱۳۴۹ به تهران آمد و کار در مؤسسهٔ فرانکلین را آغاز کرد. در همین حال، به عنوان استاد مدعو در گروه زبانشناسی دانشگاه تهران تدریس میکرد. در سال ۱۳۶۲، بنا به حکم وزارت علوم، در گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی مشغول به کار شد و تا سال ۱۳۶۶ کار تدریس در این دانشگاه را ادامه داد. اما تحمل محیط دانشگاهی آن روزگار برایش غیرممکن شد و تصمیم گرفت از دانشگاه بیرون بیاید و سوابقش را رها کند.
ابوالحسن نجفی، جمعه ۲ بهمن ۱۳۹۴ خورشیدی در ۸۶ سالگی در بیمارستان مهر تهران درگذشت.
ترجمهها:
پرندگان میروند در پرو میمیرند/رومن گاری
ضدخاطرات/آندره مالرو
خانوادهی تیبو/ روژه مارتن دوگار
شازده کوچولو/ دوسنت اگزوپری
عیش و نیستی/تیری مونیه
ادبیات چیست؟/ژان پل سارتر
ارسال دیدگاه